शिक्षकांच्या सन्मानासाठी || शिक्षकांच्या हक्कासाठी ||

मंगळवार दि. ०९/०३/२०१० रोजीच्या उपोषणाबाबत....

2010-03-07T21:52:00.000-08:00

प्रति,
मा. कुलगुरू
मुंबई विद्यापीठ, फोर्ट, मुंबई

विषय :मंगळवार दि. ०९/०३/२०१० रोजीच्या उपोषणाबाबत....

सन्माननीय महोदया,

वरील विषयाच्या संदर्भात आपले तातडीने लक्ष वेधण्यात येत आहे.

विद्यापीठात अजूनही ब-याच समित्यांचे अहवाल सादर झालेले नाहीत. जे अहवाल सादर झालेले आहेत त्याबाबत कोणतीही कार्यवाही नाही. इतर विषय देखील प्रलंबित आहेत. काही महत्वाच्या समित्या व विषयांची माहिती खालील प्रमाणे.

१. परीक्षा नियंत्रकांच्या अपात्रते विषयीची समिती व त्यात समिती सदस्यांचा झालेला छळ.
२. सन्माननीय सदस्या व समन्वयक प्रा. बालापोरिया यांचा अहवाल.
३. व्ही. जे. टी. आय. चा अहवाल.
४. विद्यावर्धिनी महाविद्यालयाचा सत्य शोधन समितीचा अहवाल.
५. रेंगाळलेला पदवीदान समारंभ.
६. अधिसभा सदस्यांच्या पत्रांना न मिळणारी उत्तरे.
७. माहिती अधिकार कायद्याची कुलसचिवांनी केलेली थट्टा.

वरील सर्व विषयांबाबत आपणास कल्पना आहेच. तरीदेखील आपण कुठलीही ठोस कार्यवाही अद्याप केलेली नाही. आपण वर दिलेल्या सर्व मुद्यांवर येत्या मंगळवारी(०९/०३/२०१०) होणा-या व्यवस्थापन परिषदेत कार्यवाही करणेसाठी, आपले व सन्माननीय सदस्यांचे लक्ष वेधून घेण्यासाठी मी मंगळवार दि. ०९/०३/२०१० रोजी विद्यापीठात लोकशाही मार्गाने उपोषणास बसत आहे याची कृपया नोंद घ्यावी ही विनंती.
विद्यापीठ वरील सर्व विषयांकडे गांभीर्याने पाहील अशी अपेक्षा व्यक्त करतो. अन्यथा विद्यापीठ प्रशासनाने चाललेला शिक्षणाचा बाजार उघड्या डोळ्यांनी पाहत बसावा व आपणही माजी. कुलगूरूंप्रामाणे अधिका-यांना पाठीशी घालण्यात धन्यता मानावी.

धन्यवाद.

आपला

वैभव नरवडे (अधिसभा सदस्य- मुंबई विद्यापीठ)
दिनांक : 08/03/2010

प्रत रवाना :- 1. मा. कृ.व्यंकटरमणी- कुलसचिव, मुंबई विद्यापीठ
2. मा. डॉ. वि. न. मगरे - संचालक बी. सी. यु. डी., मुंबई विद्यापीठ

माहिती अधिकार कायदा धाब्यावर ...वृत्तपत्रातील कात्रणे

2010-01-25T00:36:00.000-08:00

मागील सांगितलेल्या लेखा प्रमाणे काही कात्रणे जोडत आहे.

माहिती अधिकार कायदा धाब्यावर...कुलसचिवांची दादागिरी....

2010-01-18T21:40:00.000-08:00

मी विद्यापीठात पी.एच.डी.च्या संदर्भात माहितीच्या अधिकारात दि.२४/०३/०९ रोजी काही माहिती मागविली होती.माहिती अधिकारी विलास शिंदे यांनी कायद्यात तीस दिवसात माहिती देणे बंधनकारक असताना तब्बल ४७ दिवसांनी माहिती दिली तीही अपूर्ण.म्हणून मी प्रथम अपील कुलसचिव श्री व्यंकटरमणी यांच्याकडे केले.याची सुनावणी कुलसचिवांनी दि.२८/०७/०९ रोजी घेतली परंतु सुनावणी आदेश दिलाच नाही.(माहिती आयुक्तांकडे अपील केल्यानंतर कुलसचिव जागे झाले व तब्बल तीन महिन्यांनतर दि. २१/११/०९ रोजी आदेश दिला पण माहिती मिळाली नाही.इथेही कायद्याचे उल्लंघन केले.)

कुलसचिवांकडून न्याय न मिळाल्याने मी राज्य माहिती आयुक्तांकडे दाद मागितली.यावर आयुक्तांनी विद्यापीठाला माझी सुनावणी घेऊन माहिती देण्यास सांगितले. त्याप्रमाणे मी व माझे प्रतिनिधी,माहिती अधिकारचे कार्यकर्ते श्री एस.के.नांगीया सुनावणीला हजार राहिलो.आम्ही दोघेही सुनावणीला हजर होतो परंतु माहिती अधिकारी श्री विलास शिंदे हे गैरहजर होते.म्हणून मी ते सुनावणीला का अनुपस्थितीत आहेत याची विचारणा कुलसचिवांनकडे केली असता अचानक अपिलिय अधिकारी श्री व्यंकटरमणी खवळले.तुम्ही शांत बसा.मला सुनावणी घ्यायची नाही असेही म्हणाले.यावर नांगीया यांनी,माहिती अधिकार कायदा हा जनतेसाठी आहे व जनतेला विचारण्याचा,जाणून घेण्याचा पूर्ण हक्क आहे हे समाजावत असतानाच व्यंकटरमणी यांनी तार स्वरात "तुम्हाला जे करायचे ते करा,जिथे जायचे असेल तिथे जा.मी कोणाला घाबरत नाही" असे उद्दांमपणे सांगितले.व सुनावणी न घेताच तेथून निघून गेले.(येथे सुद्धा कायद्याचा अपमान केला.)परत आल्यानंतर देखील त्यांनी सुनावणी घेतली नाही व मला पाहिजे तो आदेश मी देईन असे सांगितले.

अहो व्यंकटरमणी विद्यापीठ म्हणजे स्वतः च्या मालकीची मालमत्ता आहे असे आपल्याला वाटते का? विलास शिंदे यांना परीक्षा नियंत्रक करण्यात कुलसचिवांचा सिंहाचा वाटा आहे हे सर्व श्रुत आहे.त्याच प्रमाणे विलास शिंदे स्वतः परीक्षा नियंत्रक असून व विद्यापीठातूनच पी.एच.डी.करीत आहेत व आज पी.एच.डी.च्या संदर्भात त्यांनी माहिती न दिल्याने स्वतःचे पीतळ उघडे पडेल म्हणून ते जाणीव पूर्वक अनुपस्थितीत राहीले.केवळ शिंदे यांना वाचविण्यासाठीच व्यंकटरमणी यांनी ही आदळाआपट केली.

यापूर्वी देखील माहिती आयुक्तांनी व्यंकटरमणी यांना खडसावले आहे.तुम्ही आर.बी.आय.चे गवर्नर आहात काय?असा टोला लागवला आहे.तरीही विद्यापीठातील हे अधिकारी अधिसभा सदस्यला माहिती देत नाहीत.यावरून जनतेला हे अधिकारी काय माहिती देत असतील याची कल्पना येते.

जनाची नाही निदान मनाची तरी लाज माणसाला वाटते पण ज्यांनी लाज सोडली त्यांच्याविषयी काय बोलायचे?

माहिती अधिकार कायद्याची वेळोवेळी पायमल्ली करणारे कुलसचिव श्री व्यंकटरमणी यांची आता कुलगुरूंनी विभागीय चौकशी करावी.व या प्रकरणात तात्काळ माहिती आयुक्तांनी लक्ष घालावे.अशी लेखी मागणी मी यापूर्वीच केलेली आहे.मा.कुलगुरू आणि मा.मुख्य माहिती आयुक्त योग्य ती कारवाई करतीलच पण ह्या सर्व प्रश्नांची उत्तरे कुलसाचिव तुम्हाला येत्या अधिसभेत द्यावी लागतील हे ध्यानात घ्या.माहिती अधिकार कायदा हा जनतेसाठी आहे.ह्या कायद्यासाठी देशभर चळवळीतल्या कार्यकर्त्यांनी उपोषने केली,आंदोलने केली,निदर्शने केली,मोर्चे निघाले,घंटा नाद झाले आणि तब्बल १८ दिवसाच्या उपोषणानंतर मा.राष्ट्रपतींनी हा कायदा संमत केला.जनता ह्या देशाची मालक आहे आणि आम्हाला पूर्ण अधिकार आहे माहिती मागण्याचा.तुम्ही खुर्चिवर बसून काय करता हे विचारण्याचा आणि तो यापुढे कोणालाही न घाबरता,न जुमानता आम्ही विचारणारच.

जय हो!!!

शिक्षक दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!

2009-09-05T08:09:00.000-07:00

भारताचे माजी राष्ट्रपती डॉ. सर्वपल्ली राधाकृष्णन् यांचा 5 सप्टेंबर रोजी जन्मदिन 'शिक्षक दिन' म्हणून साजरा करण्यात येतो. 'शिक्षक' हा भावी पिढीचा शिल्पकार असून त्यांच्याकडूनच आपल्याला ज्ञान व जगाकडे पाहण्याची सकारात्मक दृष्टी मिळत असते. डॉ. राधाकृष्ण यांचे शिक्षकांप्रती असलेले प्रेम व आदर पाहून भारत सरकारने त्यांचा जन्मदिन हा 'शिक्षक दिन' म्हणून साजरा करण्‍याचा संकल्प केला. ती परंपरा अजूनही सुरू आहे व भविष्‍यातही सुरूच राहिल.

परंतु त्याच बरोबर हा २८ नोव्हेंबर ! हा दिवस सुद्धा आपल्याला विसरता येणार नाही. भारतीय शैक्षणिक व सामाजिक क्रांतिचे अग्रदूत महात्मा जोतिबा फुले यांचा स्मृतीदिन! बहुजनांच्या शिक्षणासाठी आपले संपुर्ण आयुष्य वाहून घेणाऱ्या या महात्म्याला त्यांच्या स्मृतीदिनानिमित्त मनःपुर्वक आदरांजली आपण वाहिली पाहिजे. बहुजनांच्या शिक्षणाची मुहुर्तमेढ रोवणाऱ्या या महात्म्याच्या कार्याला वंदन करून २८ नोव्हे. हा दिवस सुद्धा शिक्षक दिन म्हणून आपण पाळला पाहिजे ही प्रामाणिक अपेक्षा या ठिकाणी व्यक्त करतो.

सर्वांना शिक्षक दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा!

उच्च व तंत्रशिक्षण विभागाचे सहसचिव शिवदास यांच्या मनमानीपणाचा मराठी बीएमएमला फटका

2009-08-31T22:42:00.000-07:00

मराठी अभ्यास केंद्र

सक्षम मराठी... प्रगत महाराष्ट्र
(नोंदणी क्रमांक- महा/६९४/०९/ठाणे)कार्यालय संपर्क - ३, यमुना निवास, गोविंद बच्चाजी मार्ग, चरई, ठाणे- ४०० ६०२. दू- २५३४३६१९

उच्च व तंत्रशिक्षण विभागाचे सहसचिव शिवदास यांच्या मनमानीपणाचा मराठी बीएमएमला फटका

बीएमएम मराठी अभ्यासक्रम शैक्षणिक वर्ष २००९-१० मध्ये सुरु करण्यासाठी उच्च व तंत्रशिक्षण मंत्र्यांनी मंजुरी देऊनदेखील त्या विभागातील सहसचिव शिवदास यांच्या आडमुठेपणामुळे ह्यासंदर्भातील शासन निर्णय निघण्यास विनाकारण वेळ लागत आहे. याचा फटका हा अभ्यासक्रम राबवण्यासाठी गेले दीड महिना विनाकारण ताटकळत बसलेल्या चौदा महाविद्यालयांना पडला आहे. खासदार सुप्रिया सुळे यांच्या पुढाकारानंतर व उच्च शिक्षण मंत्री राजेश टोपे यांच्या निर्णयानंतरही यात आडकाठी आणणाऱ्या सहसचिव शिवदास यांच्या मुजोर वर्तनाबद्दल विद्यापीठ वर्तुळात आश्चर्य व्यक्त होत आहे.
बीएमएम मराठीच्या अनुमतीचे पत्र (क्रमांक-एनजीसी-२००९/(१०६/०९)/मशि- ४) उच्च व तंत्रशिक्षण विभागाने २५ जून २००९ रोजीच प्रसिद्ध केलेले आहे. या पत्रात हा अभ्यासक्रम या वर्षी चालू करण्याचे नि:संदिग्ध आश्वासन उच्च व तंत्रशिक्षण विभागाकडून देण्यात आले आहे. विशेष म्हणजे याच पत्रात विद्यापीठ कायद्यातील मान्यतेबाबतच्या तरतुदींना अपवाद करून महाविद्यालयांचे प्रस्ताव मागवून घेण्याचे स्पष्ट निर्देश शासनाकडून देण्यात आलेले आहेत.
या पत्राच्या आधारावरच हा अभ्यासक्रम राबविण्यासाठी आवश्यक संलग्नता प्रस्ताव मुंबई विद्यापीठाने मागवले. मिळालेल्या प्रस्तावांची आवश्यक सोयीसुविधा व अध्यापन-तयारी अशा निकषांवर योग्यप्रकारे छाननी करुनच बावीसपैकी चौदा महाविद्यालयांचे प्रस्ताव विद्यापीठाने स्वीकारले. यात चिपळूण, भाईंदर, विरार, कळंबोली येथील महाविद्यालयांचादेखील समावेश आहे. विद्यापीठाच्या महाविद्यालये व विद्यापीठ विकास मंडळ आणि व्यवस्थापन परिषद यांनी रीतसर मंजुरी दिलेले प्रस्ताव २४ जुलै रोजी शासनाला सादर केले गेले. त्यावर उच्च व तंत्रशिक्षण मंत्री राजेश टोपे यांनी सही केलेली असतानादेखील त्या खात्यातील सहसचिव शिवदास यांनी वेळकाढूपणाचे धोरण अवलंबले आहे. जवळपास साठ महाविद्यालयांत शिकवल्या जाणाऱ्या इंग्रजी बीएमएममध्ये अनेक महाविद्यालयांत सोयी-सुविधांच्या नावाने बोंब असतानादेखील त्यांना मात्र त्वरीत मान्यता मिळते, मात्र केवळ मराठीच्या बीएमएमच्या बाबतीतच प्राध्यापकांची उपलब्धता वगैरे गोष्टींबाबत विनाकारण बाऊ करण्यात येत आहे. मराठी बीएमएमची फाईल लाल फितीत कशी अडकून राहिल याचीच ‘काळजी’ हे सहसचिव घेत असून त्यामुळे मंत्र्यांच्या निर्णयाचे व लोकप्रतिनीधींच्या आग्रहाची उघडउघड पायमल्ली होत आहे.
काल उच्च व तंत्रशिक्षण विभागाचे प्रधानसचिव जे.एस. सहारिया यांच्या दालनात मराठी अभ्यास केंद्राच्या प्रतिनिधीनीं श्री. शिवदास यांची भेट घेतली. हा अभ्यासक्रम चालवण्यासाठी प्रस्तावित महाविद्यालये सक्षम आहेत का असा प्रश्न शिवदास यांनी अभ्यास केंद्राच्या प्रतिनिधीना विचारला. त्यावर या चौदा महाविद्यालयांचे प्रस्ताव विद्यापीठाने रीतसर छाननी करुनच पाठवले असल्याने त्यांची सक्षमता विद्यापीठाने तपासलीच आहे अशी भूमिका या प्रतिनिधींनी मांडली. यानंतर अभ्यास केंद्राने कुलगुरु डॉ.विजय खोले यांच्याशी संपर्क साधला असता सहसचिव मंत्र्यांच्या आदेशाची पायमल्ली करत असल्यानेच या अभ्यासक्रमाच्या अंमलबजावणीत दिरंगाई होत आहे अशी खंत त्यांनी व्यक्त केली.
एखादा सहसचिव आपल्या अधिकारात चौदा महाविद्यालयांची संख्या चारवर आणू शकतो का ? मंत्र्यांनी सही केल्यावर शासननिर्णय जाहीर करण्यात वेळकाढूपणा करणार्‍या सहसचिवावर उच्च आणि तंत्रशिक्षण विभाग काय कारवाई करणार आहे ? या दिरंगाईला विद्यापीठ आणि शासनातली मराठीद्वेष्ठी मंडळी मदत करताहेत का? असे प्रश्न यानिमित्ताने निर्माण झाले आहेत. गेले दोन महिने या नव्या अभ्यासक्रमाचा अकाली मृत्यू व्हावा यासाठी प्रयत्न करणार्‍या शिवदास यांच्या तात्काळ हकालपट्टीची मागणी मराठी अभ्यास केंद्राने केली आहे. याबाबतीत तात्काळ कारवाई झाली नाही तर विद्यार्थी संघटना व राजकीय पक्ष हा प्रश्न आपल्या पद्धतीने हाताळू शकतील व त्याची जबाबदारी शिवदास आणि त्यांच्या मराठीद्वेष्ट्या बोलवत्या धन्यांवर राहील असा इशारा अभ्यास केंद्राने दिला आहे.

पुढारी स्पेशल....आपले हुशार ? परीक्षा नियंत्रक

2009-06-26T06:28:00.000-07:00

ह्यांची सर्व कागदपत्रे उपलब्ध आहेत. कोणाला पाहायची असल्यास अवश्य संपर्क साधावा.......

विद्यापीठातील भ्रष्टाचाराच्या सीबीआय चौकशीची मागणी...

2009-05-28T06:37:00.000-07:00

शहापूर येथील एका बी. एड. महाविद्यालयाला मुंबई विद्यापीठाची मान्यता मिळवून देण्यासाठी त्या बदल्यात संबंधित संस्थाचालकाकडून लाच घेताना मुंबई विद्यापीठाच्या संलग्नता विभागाचे उपकुलसचिव प्रकाश गोसावी यांना लाचलुचपत प्रतिबंधक विभागाच्या अधिकाऱ्यांनी अटक केली.

हे महाविद्यालय सुरू करण्याची मंजुरी राज्य सरकारने गेल्या वर्षी सप्टेंबरमध्ये दिली होती. या महाविद्यालयाला मुंबई विद्यापीठाची संलग्नता मिळण्यासाठी संस्थेचे संस्थापक व अध्यक्षांनी विद्यापीठात अर्ज केला होता. यानंतर विद्यापीठाच्या स्थानिक चौकशी समितीने डिसेंबर 2008 मध्ये महाविद्यालयाचे निरीक्षण करून जानेवारीमध्ये विद्यापीठाला अहवाल दिला होता. परंतु, महाविद्यालयाने अनेक निकष पूर्ण केले नसल्याने समितीने विद्यापीठाला नकारात्मक अहवाल सादर केला होता. परंतु, हा अहवाल हवा तसा करून संस्थेला झुकते माप देण्याचे आश्वासन गोसावी यांनी दिले. त्यासाठी त्यांनी ५० हजार रूपयांची लाच मागितली. त्यापैकी १० हजाराचा पहिला हप्ता संस्थाचालकांनी यापूर्वीच दिला होता. उरलेली रक्कम घेत असतानाच सापळा रचलेल्या लाचलुचपत प्रतिबंधक विभागाच्या अधिकाऱ्यांनी गोसावी यांना रंगेहाथ पकडले. या घटनेचे तीव्र पडसाद शिक्षणक्षेत्रात उमटले आहेत.

गोसावींना झालेली अटक म्हणजे कुलगुरू व उपकुलगुरू यांच्या कारभाराला काळीमा फासणारी व त्यांच्या नाकर्तेपणाचे दर्शन घडविणारी घटना आहे, विद्यापीठाच्या या व अशा अनेक गैरप्रकारांबाबत काही मोजकेच अधिसभा सदस्य नेहमी वाचा फोडत असतात, लेखी निवेदने देत असतात, पण बुरखा पांघरलेल्या कुलगुरू-उपकुलगुरूंवर त्याचा काहीही परिणाम होत नाही किंबहुना हेच उच्चपदस्थ अशा अधिकाऱ्यांच्या चुकांवर पांघरूण घालतात, असा आरोप 'मुक्ता'ने केला आहे.विद्यापीठातील या भ्रष्टाचारावर अंकुश ठेवण्यासाठी कुलगुरू, प्र-कुलगुरू,कुलसचिव, तसेच परीक्षानियंत्रक यांची सीबीआयमार्फत चौकशी करण्याची मागणी आम्ही करीत आहोत.

गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा!

2009-03-26T23:01:00.000-07:00

शेवटी संस्कृती म्हणजे बाजरीची भाकरी… वांग्याचे भरीत.. गणपतीबाप्पा मोरया ची मुक्त आरोळी. केळीच्या पानातली भाताची मूद आणी त्यावारचे वरण. उघड्या पायांनी तुडवलेला पंचगंगेचा काठ… मारूतीच्या देवळात एका दमात फोडलेल्या नारळातली उडालेले पाणी…

दुस-याचा पाय चूकुन लागल्यावर देखील आपण प्रथम केलेला नमस्कार.. दिव्या दिव्यादिपत्कार… आजीने सांगितलेल्या भुतांच्या गोष्टी… मारुतीची न जळणारी आणि वाटेल तेव्हा लहानमोठी होणारी शेपटी… दस-याला वाटायची आपट्याची पाने… पंढरपुरचे धुळ आणि अबिर यांच्या समप्रमाणात मिसळून खाल्लेले डाळे आणि साखरफुटाणे… सिंहगडावर भरुन आलेली छाती आणी दिवंगत आप्त्यांच्या मुठभर अस्थींचा गंगार्पणाच्या वेळी झालेला स्पर्श…

कुंभाराच्या चाकावर फिरणा-या गोळ्याला त्याचे पाण्याने भिजलेले नाजुक हात लागून घाटादार मडके घडावे तसा ह्या अद्र्श्य पण भावनेने भिजलेल्या हांतानी हा पिंड घडत असतो.कुणाला देशी मडक्याचा आकार येतो. कुणाला विदेशी कपबशीचा….{पु.ल. देशपांडे}

सिंधुसम हृद्यात जयांच्या
रस सगळे आकळले हो
आपत्काली अन दीनांवर
घन होऊनी जे वळले हो......जीवन त्यांना कळले हो (-- बा. भ. बोरकर)

गुढी उभारू आनंदाची, समृद्धीची, आरोग्याची, समाधानाची आणि उत्तुंग यशाची.....
गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा!

कुलगुरूंनी कोंडून घेतले! - लोकसत्ता

2009-02-15T21:11:00.000-08:00

कुलगुरूंनी कोंडून घेतले!
मुंबई, ४ फेब्रुवारी / प्रतिनिधी

मुंबई विद्यापीठातील स्टिंग ऑपरेशन तसेच महाराष्ट्र नवनिर्माण विद्यार्थी सेना व समतावादी छात्रभारती या दोन्ही संघटनांवर घातलेली बंदी या मुद्दय़ावरून पत्रकारांनी उपस्थित केलेल्या प्रश्नावर पंचाईत झाल्याने कुलगुरू डॉ. विजय खोले यांनी आज पत्रकार परिषदेनंतर घाईघाईने काढता पाय घेतला. एवढेच नव्हे तर त्यांनी तब्बल दोन तास स्वत:लाच कार्यालयात कोंडून घेत पत्रकारांना टाळण्याचा केविलवाणा प्रयत्न केला. या प्रकारानंतर उच्च व तंत्र शिक्षण मंत्री राजेश टोपे यांनी रात्री डॉ. खोले व प्र-कुलगुरू डॉ. अ. दा. सावंत यांना तातडीने आपल्या निवासस्थानी बोलावून घेतले.

‘स्पिरीच्युअल जर्नी : आस्पेक्ट ऑफ सिख स्टडीज’ या विषयावर विद्यापीठात १० ते १२ फेब्रुवारी या कालावधीत आंतरराष्ट्रीय परिषदेचे आयोजन करण्यात आले आहे. या परिषदेची माहिती देण्यासाठी कुलगुरू डॉ. विजय खोले यांनी आज कालिना संकुलात पत्रकार परिषदेचे आयोजन केले होते. आंतरराष्ट्रीय परिषदेची माहिती दिल्यानंतर मनविसे व समतावादी छात्रभारती या संघटनांवर घातलेली बंदी, स्टिंग ऑपरेशनचे प्रकरण हे मुद्दे उपस्थित करीत पत्रकारांनी प्रश्नांचा भडिमार केला. या प्रकरणाची चौकशी चालू आहे, पत्रकार परिषद फक्त आंतरराष्ट्रीय परिषदेची माहिती देण्यासाठी आयोजित केली आहे असे सांगत त्यांनी वेळ मारून नेण्याचा प्रयत्न केला. परंतु, स्टिंग ऑपरेशनमुळे विद्यापीठाची बदनामी झाली आहे, त्यामुळे तुम्ही विद्यापीठाची केवळ भूमिका मांडा. हवे तर आम्ही कॅमरे बंद ठेवतो, अशी विनंती पत्रकारांनी केली. पण पत्रकार परीषद संपल्याचे सांगत त्यांनी काढता पाय घेतला. त्यानंतर कुलगुरूंनी पत्रकारांना त्यांच्या केबिनमध्ये येण्यास मज्जाव केला. त्यांच्यासोबत असलेल्या इतर कर्मचाऱ्यांना त्यांनी बाहेर पाठविले व आतून कडी लावली. जनसंपर्क अधिकारी आशुतोष राठोड यांची तर भंबेरीच उडाली. कुलगुरू नंतर पत्रकार परिषद घेतील, तुम्ही इथून जा अशी विनवणी ते करू लागले. सुरक्षा रक्षकांनांही त्यांनी पाचारण केले. कायदा व सुव्यवस्थेचा प्रश्न उपस्थित करू नका, असा दम भरत राठोड यांनी पोलिसांना पाचारण करू असा इशाराही देवून पाहिला. राठोड यांचे कोणी ऐकत नाही हे लक्षात आल्याने कुलगुरूंनीच काही पत्रकारांना फोन केला व मी कार्यालयातून निघून गेलो आहे; तुम्हीही निघून जा, अशी विनवणी करून पाहिले. अखेर सायंकाळी सात वाजून नंतर बातमी देण्याच्या घाईमुळे सर्व पत्रकार निघून गेले आणि अखेरीस डॉ. खोले यांची सुटका झाली.

http://www.loksatta.com/daily/20090205/mp06.htm

अग्रलेखांचा बादशहा-नवाकाळ यांचा अग्रलेख

2009-02-10T20:56:00.000-08:00

इथे सुद्धा वाचता येईल. कोणाला पाहिजे असल्यास सांगा मी Pdf ई-मेल करीन. परीक्षा भवनात किती अंदाधुंदी चालते याची कल्पना यावरून येते.गिरे तो भी टांग उपर अशी परिस्थिती सद्ध्या दिसत आहे. अंगावरचे कपडे उतरले तरीही ज्यांनी लाज सोडून नाचायचच ठरविले त्याविषयी काय बोलायचे? तुम्हाला काय वाटते? अवश्य कळवा.

अभ्यांगत अध्यापकांनसाठी शासनाचे परिपत्रक

2009-01-22T21:05:00.000-08:00

दिनांक : छ

प्रति,

कुलसचिव,

मुंबई विद्यापीठ

फोर्ट, मुंबई

विषय : मुंबई विद्यापीठातील अभ्यांगत अध्यापकांना ( Clock Hour Basis- CHB Lecturers) सुधारित मानधन लागू करण्याबाबत....

महोदय,

वरील विषयाच्या अनुषंगाने मी आपल्या निदर्शनास आणू इच्छितो की महाराष्ट्र शासनाने दि. 5 नोव्हेंबर 2008 रोजी अभ्यांगत अध्यापकांसाठी सुधारित मानधनाचे पत्रक काढले आहे. आज दोन महिने होऊन देखील अध्यापकांना जुनेच मानधन मिळत आहे. मुंबई विद्यापीठातील सलग्ण महाविद्यालयात अभ्यांगत अध्यापकांची संख्या जवळपास 1000 च्या आसपास आहे. तरी या सर्वाना सुधारित मानधन मिळणेसाठी आपण त्वरित परिपत्रक काढावे व सलग्ण महाविद्यालयाना तश्या सूचना द्याव्यात ही विनंती. जेणे करून त्याचा लाभ सर्वाना होईल.

आपण केलेल्या कार्यवाहीची एक प्रत मला सुद्धा देण्यात यावी.

धन्यवाद.

आपला

वैभव नरवडे, सुभाष आठवले

अधिसभा सदस्य- मुंबई विद्यापीठ

सोबत:- महाराष्ट्र शासनाचे दि. 5 नोव्हेंबर 2008 रोजीचे परिपत्रक जोडत आहे

प्राध्यापकांसाठी : परिपत्रक कोणाला हवे असल्यास अवश्य संपर्क साधावा . मी ते तुम्हाला ई-मेल करीन

मकरसंक्रांत

2009-01-13T22:22:00.000-08:00

आठवण सूर्याची, साठवण स्नेहाची

कणभर तिळ, मणभर प्रेम

गुळाचा गोडवा, आपुलकी वाढवा

तिळगुळ घ्या आणि गोऽऽऽऽऽऽऽऽड बोला

मकरसंक्रांतीच्या सगळ्यांना खूप खूप शुभेच्छा!

कॉलेज कॉर्नर - करिअर विशेषांक

2009-01-12T21:17:00.001-08:00

सप्रेम नमस्कार.

गेल्या काही वर्षात जागतिक स्तरावर शिक्षणक्षेत्रात होत असलेल्या बदलाचा परिणाम राज्यातील शिक्षण क्षेत्रावरही झालेला आहे. समाधानाची बाब ही की, मोठ्या अंशी हा परिणाम सकारात्मक आहे. रोजगाराभिमूख अभ्यासक्रमांची संख्या गेल्या काही दिवसांत मोठ्या प्रमाणात वाढली असून असे शिक्षण घेणा-या विद्यार्थ्यांना गलेलठ्ठ पगाराच्या नोक-या उपलब्ध होत आहेत. तरीही ब-याच विद्यार्थ्यांना करिअर निश्चित करताना अडचणी येतात. चांगले कॉलेज कोणते किंवा चांगला अभ्यासक्रम कोणता ही समस्या तर प्रत्येक विद्यार्थ्याला थोड्याफार फरकाने सतावतेच. अशा संभ्रमावस्था असलेल्या विद्यार्थ्यांना मार्गदर्शन करण्याच्या उद्देशाने आम्ही `कॉलेज कॉर्नर' हा `करिअर विशेषांक' प्रकाशित करीत आहोत.

हा अंक केवळ विद्यार्थ्यांसाठीच असेल असे नाही. उच्च शिक्षणातील धोरण आणि भविष्य काळातील आव्हाने व संधी इत्यादी अंगानेही अंकात आढावा घेण्यात येणार असल्यामुळे शिक्षण क्षेत्राशी संबंधित प्रत्येक व्यक्तीला हा अंक मार्गदर्शक म्हणून उपयोगी ठरेल.

करिअर विशेषांकाची ठळक वैशिष्ट्ये

मान्यवरांचे शिक्षणविषयक मौलिक विचार - माजी राष्ट्रपती डॉ. ए.पी.जे. अब्दुल कलाम, पंतप्रधान डॉ. मनमोहनसिंग, सॅम पित्रोदा, अमर्त्य सेन यांचे शिक्षणविषयक मौलिक विचार.

उच्चपदस्थ व तज्ज्ञांच्या मुलाखती - उच्च शिक्षणातील आव्हाने व संधी तसेच सरकारी धोरण या विषयावर उच्च व तंत्रशिक्षण मंत्री श्री. राजेश टोपे, केंद्रीय नियोजन मंडळाचे सदस्य श्री. भालचंद्र मुणगेकर, विद्यापीठ अनुदान आयोगाचे अध्यक्ष डॉ. सुखदेव थोरात, मुंबई विद्यापीठाचे कुलगुरू डॉ. विजय खोले, मुंबई आयआयटीतील वरिष्ठ प्राध्यापक डॉ. दीपक फाटक, दिल्ली आयआयटीतील प्राध्यापक डॉ. देशमुख यांच्यासह अनेक शिक्षणतज्ज्ञांच्या मुलाखती.

रोजगारभिमूख अभ्यासक्रमांची परिपूर्ण माहिती - मॅनेजमेंट, अभियांत्रिकी, बॅंकींग, बायोटेक्नॉलॉजी, युपीएससी-एमपीएससी, इन्शुरन्स, फायनान्स, हॉस्पीटॅलिटी, इन्फर्मेशन टेक्नॉलॉजी, मेडिकल, लॉ, लॅंग्वेजेस, मिडिया, एव्हिएशन, फॅशन, कॉल सेंटर, बीपीओ, अॅनिमेशन, कृषी इत्यादी अभ्यासक्रमांविषयी सखोल माहिती.

विद्यापीठांशी संलग्न महाविद्यालयातील अभ्यासक्रमांचा लेखाजोखा - मुंबई तसेच राज्यातील इतर विद्यापीठांशी संलग्न असलेल्या महाविद्यालयांमध्ये बीएमएम, बीएस्सी-आयटी, एमसीए, बीएमएस, बीकॉम इन बॅंकींग ऍण्ड इन्शुरन्स, बीकॉम इन फायनान्स ऍण्ड अकाऊण्ट, बीकॉम इन बिझनेस मॅनेजमेंट असे अनेकविध सेल्फ फायनान्स अभ्यासक्रम राबविण्यात येतात. या अभ्यासक्रमांचे वैशिष्ट्य व महाविद्यालयांचा लेखाजोखा.

परदेशी शिक्षणासाठी मार्गदर्शन - परदेशी जाण्यासाठी द्याव्या लागणा-या परीक्षा, अमेरिका, युके, ऑस्ट्रेलिया, सिंगापूर, कॅनडा येथील शिक्षणाच्या संधी.

विद्यार्थ्यांसाठी उपयुक्त - शैक्षणिक कर्ज, शिष्यवृत्ती व वसतिगृहे यांची माहिती.

अंकाचे स्वरूप

ए-फोर आकारातील हा अंक सुमारे १०० पानांचा असेल. गुळगुळीत पाने, सप्तरंगात आकर्षक सजावट व मांडणी. कमीत कमी ३० हजार तर जास्तीत जास्त ५० हजार प्रतींची छपाई.

अंकातील लेखक

लोकसत्ता, महाराष्ट्र टाइम्स, सकाळ, लोकमत, प्रहार इत्यादी वृत्तपत्रात शैक्षणिक विषयावर लिहिणा-या पत्रकारांचे लेख. विद्यापीठातील अधिसभा सदस्य, विभागप्रमुख, तज्ज्ञ शिक्षक यांचे विशेष लेख. महाविद्यालयांधील प्राचार्य तसेच शिक्षक यांचे लेख.

महोदय,

अंकाचे वरील वर्णन वाचल्यानंतर हा अंक करिअरच्या दृष्टीने शिक्षण क्षेत्रातील व्यापक बाबींवर भर देणारा निश्चितपणे ठरू शकेल, याची आपणास खात्री पटली असेलच. मराठी भाषेतील एक हायटेक करिअर विशेषांक आम्ही अल्पावधीतच विद्यार्थ्यांकरीता देण्यासाठी प्रयत्नशील आहोत. आपण अवश्य लेख पाठवावेत. आपले सहकार्य आहेच.

आपला विश्वासू,

प्रा. वैभव नरवडे, अधिसभा सदस्य

मुंबई विद्यापीठ.

मुक्ताच्या माध्यमातून सभाग्रहात उपस्थित केलेले इतर काही ठळक मुद्दे .

2009-01-01T21:10:00.000-08:00

1. Like other colleges Technology colleges should have 15 CL.
2. No action is taken from University about LIC commitee recommendations
3. Professors not getting salary as per GR
4. Regarding Revaluation ordinance
5. very less Phd guides r available for technology
6. For Socail science student(IDE) notes should be in marathi cause of rural students
7. Why University Compendium not yet printed?
8. MCA affilation Issue.
9. Regarding Press Room
10. University land enchrochment. for details मुंबई विद्यापीठाच्या जमीनीचं कवित्व visit http://patipencil.blogspot.com/

11. eligibility queries of some cases.

Now latest issue we have taken NET/SET excemption yet to elaborate....

आपले विश्वासू
अधिसभा सदस्य.
१. वैभव नरवडे
२. सुभाष आठवले
३. भगवान चक्रदेव

स्थगन प्रस्ताव क्रमांक-०२

2008-12-18T23:53:00.000-08:00

"माहिती अधिकाराचे फलक विद्यापीठासह सर्व सलग्नित महाविद्यालयांमधे लागावेत अश्या आशयाचा मा. मुख्य माहिती आयुक्त ,महाराष्ट्र राज्य यांचा आदेश असूनही बहुतांशी महाविद्यालयांमधे माहिती अधिकाराचे फलक लागले नाहीत. विद्यापीठ प्रशासन याकडे जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष करत आहे.यास्तव बरेच विद्यार्थी,प्राध्यापक व पालक याना घटनेने तसेच कायद्याने अधिकार देऊनही माहिती मिळत नाही याची गांभीर्याने द्खल घेऊन सदर सभा १० मिनिटे तहकूब करण्यात यावी"

माहितीचा अधिकार अधीनियम -२००५ हा कायदा महाराष्ट्र राज्यात लागू होऊन आज जवळपास चार वर्षे झाली.सर्व सामन्य जनतेला माहिती मिळावी ,किंबहुना भारतीय घटनेने त्याना तसा अधिकार बहाल केला आहे.सर्व नागरिकांना माहिती मिळावी ,कारभारात पारदर्शकता यावी या हेतूने माहिती अधिकारी कोण?साहायक माहिती अधिकारी कोण?अपीलीय माहिती अधिकारी कोण?हे दर्शवणारे फलक प्रत्येक सार्वजनिक प्राधिकरण व त्याला सलग्ण असणार्‍या कार्यालयांमधे लागवेत अशी स्पष्ट तरतूद कायद्याच्या कलम (४) मधे केलेली आहे.

१५० वर्षे पूर्ण झालेल्या आपल्या विद्यापीठाच्या मी हे निदर्शनास आणून दिले तरीही विद्यापीठ प्रशासनाने त्याकडे दुर्लक्ष केले .शेवटी राज्य मुख्य माहिती आयुक्तां समोर झालेल्या सुनावणीत मा.आयुक्तांनि स्पष्ट आद्देश दिले. सदर सुनावणी ही २२ जन्वरी २००८ रोजी झाली.

मा. आयुक्तांनि आद्देश देऊन आज तब्बल १० महिने झाले. दरम्यानच्या काळात मी स्वता जवळ जवळ पाच वेळा स्मरनपत्रे पाठवून पाठपुरावा केला.विद्यापीठ प्रशासन हे माहिती अधिकार कायद्याची पायमल्ली करत आहे. मा. आयुक्तांच्या आदेशाची पूर्णता अमलबजावणी अजूनही झाली नाही हे मी वेळोवेळी लेखी स्वरुपात निदर्शनास आणून देखील विद्यापीठ प्रशासनाने त्याकडे फारसे लक्ष दिले नाही किंबहुना त्याकडे लक्ष देण्याचे विद्यापीठ प्रशासनाला फार महत्वाचे वाटले नाही.

विद्यापीठ व सलग्ण विद्यालये ही माहितीच्या अधिकारात येतात. प्रत्येक विद्यालयात माहिती अधिकाराचे फलक दर्शनी बाजूस लावल्यास सर्व सामान्य नागरिकांना त्याचा फायदा होईल व कारभारात पारदर्शकता निर्माण होऊन भ्रष्टाचारावर आळा बसेल.

विद्यापीठाचे माहिती अधिकारी माहिती देणे तर दूरच पण माहिती अर्ज वाचण्याची सुद्धा दखल घेत नाहीत असं निदर्शनास आले आहे. त्याच अत्यंत बोलक उदाहरण म्हणजे मी गेल्या महिन्यात CONCOL विभागात माहिती अर्ज सादर केला. अभियांत्रिकी शिक्षकांची ३ पाणी व ७ पाणी मान्यते विषयी मी काही माहिती मागितली . अश्या प्रकारची माहिती मी मागितली हे मी माहिती अर्जावरील विषयात स्पष्टपणे लिहिल आहे परंतु CONCOL विभागातील माहिती अधिकारी श्री पाठक यांनि माझा अर्ज वाचण्याची सुद्धा तसदी घेतली नाही. त्यांनी त्या अर्जाच्या झेरॉक्स काढल्या व त्याला एक परिपत्रक जोडुन नरवदे यांना लागत असलेली माहिती त्यांना परस्पर देण्यात यावी अस नमूद केलं. हे परिपत्रक व माझ्या अर्जाच्या झेरॉक्स अभियांत्रिकी सहित कला, वाणिज्य व विज्ञान विद्यालयांमधे पाठवून दिल्या. हे सर्व करत असताना मोठ्या प्रमाणात विद्यापीठाची साधन सामुग्री व कागदपत्रांची नासाडी झाली वर पोषटेजचा खर्च वाया गेला. बर मला लागत असलेली माहिती ना विद्यालयांनि दिली ना CONCOL विभागातील माहिती अधिकार्‍यनी दिली. एका सिनेट सदस्याला मागून देखील माहिती मिळत नाही तर सर्व सामान्य नागरिकांच काय? हा प्रश्न मला या ठिकाणी उपस्थित करायचा आहे. बर अर्ज न वाचता विनाकारण हा खर्च वाया गेला . विद्यापीठाकडील हा पैसा जनतेचा आहे. तो अश्या बेजबाबदार पद्धतीने माहिती अधिकार्‍यानी कुठलाही विचार न करता खर्च केला याला जबाबदार कोण?

महाराष्ट्र राज्याचे मुख्य माहिती आयुक्तांनि विद्यापीठाने मला माहिती दिली नाही म्हणून विद्यापीठाच्या माहिती अधिकार्‍यांना या पूर्वीच समज दिली आहे.समज देऊनही माहिती अधिकारी असे बेजबाबदार पणे वागत असतील तर विद्यापीठ प्रशासन हे माहिती अधिकार्‍यांना पाठीशी घालून आळिमिळि गुपचिळि असा प्रकार चालू आहे की काय अशी शंका येते जनतेच्या पैशाचा विनाकारण अपव्यय केल्याबद्दल त्यांच्यावर कारवाई करावी असं पत्रा सुद्धा मी प्रशासनाला लिहिले आहे,यास्तव " म्हातारी मेली तरी चालेल पण काळ सोकावता कामा नये " या नियमा प्रमाणे जनतेचा पैसा बेजबाबदार पणेखर्च केल्याबद्दल आपण सदर माहिती अधिकार्‍यांवर कारवाई करणार आहात की त्याना पाठीशी घालणार आहातकिंवा कसे याचा खुलासा सभाग्रहाला व्हावा जेणे करून त्याचा बोध इतर माहिती अधिकारी घेतील.

विद्यापीठात ही परिस्थिती तर विद्यालयांमधे कल्पना नं केलेलीच बरी बर्‍याचश्या महाविद्यालयांमधे माहिती अधिकारी सुद्धा नेमलेले नाहीत. माहिती अधिकार हा कायदा आपल्यला लागू आहे हे ही महाविद्यालयांना माहीत नाही आणि त्यांचाच परिपाक म्हणून की काय आता गेल्या महिन्यात पोतदार ,महर्षी दयानंद आणि एलफिस्टन चे प्राचार्य व अधिकारी याना माहिती आयुक्तानी फटकारल्याच्या बातम्या स्थानिक बहुश्रुत वर्तमानपत्रांमधे आल्या.

या सर्वांचा कळस म्हणजे दी. १२ मे २००८ रोजी मला त्याच विभागाचे (CONCOL) माहिती अधिकारी गोसावी यांच्या सहीने पत्र आले. त्यात त्यानी कळविले आहे की माहिती अधिकारचे फलक लावण्याबाबतच्या सूचना आम्ही सर्व महाविद्यालायाना दिलेल्या आहेत. पुढे असेही कळविले आहे की ज्या महाविद्यालयांनि माहिती अधिकारचे फलक लावले नाहीत अश्यां ची नावे आपल्याला कळवावीत जेणे करून आपण त्यांच्याशी सपर्क साधून पुढील कार्यवाही करू. हे वाचून मला आश्चर्य वाटले.विद्यापीठाशी सलग्न असलेल्या विद्यालयाना आपण सूचना दिल्यात.आपल्या सूचनांची अमंलबजावणि झाली आहे की नाही हे पडताळून पाहण्याची सर्वस्व जबाबदारी आपणावर आहे. बरं सूचना पाठवून, स्मरणपत्र पाठवून विद्यालये एकत नसतील तर त्यांच्यावर कडक स्वरुपात कारवाई करण्याची जबाबदारी सुद्धा आपलीच. व तसे अधिकार सुद्धा प्रशासनाकडे आहेत. परंतू आपण आपली जबाबदारी झटकून मलाच उलट सांगितले की आपण तपासा व सांगा कोठे फलक लागले नाहीत ते. हा प्रकार म्हणजे उंटावरून शेळ्या हाकण्याचा हा प्रकार आहे.

विद्यापीठाशी सलग्नित जवळपास चारशेहून अधिक विद्यालये येतात त्यात जुनिएर ,सीनियर,कला,वाणिज्य, विज्ञान,अभियांत्रिकी,औषधनिर्माण या सारखी बरीच विद्यालये येतात .ह्या सर्व प्रकारच्या विद्यालया मधे सर्व सामान्य जनता आपल्या पाल्याला प्रवेश घेते वेळी किमान ५००० रु. पासून ते कमाल ८,०००० रु पर्यंत फी भरतात त्याच प्रमाणे छुप्या छुप्या पद्धतीने बिना पावतीचे डोनेशन सुद्धा सर्रास घेतेले जाते.हे आपणास सुद्धा ठाउक असेल .या व्यतिरिक्त विद्यालयामधील प्राध्यापक ,विद्यार्थी शिक्षकेतर कर्मचारी यांच्या बराच समस्या असतात.माहिती अधिकारांच्या फलकामुळे सर्वांमधे जागरूकता निर्माण होऊन कारभारात पारदर्शकता येईल व त्याचा फायदा सर्व सामन्या जनतेला, विद्यार्थ्यांना व प्राध्यापकांना होईल हा त्या मागचा पवित्र उद्देश आहे.

त्याचबरोबर मी असेही निदर्शनास आणून देतो की विद्यापीठाशी सालग्न असणार्‍या सर्व महाविद्यालयमधे माहिती अधिकाराच्या फलकांची कार्यवाही केल्यास , महाराष्ट्रा तील सर्व विद्यापीठात मुंबई विद्यापीठ हे एकमेव विद्यापीठ असे असेल की ,ज्यानी पारदर्शक्तेच्या द्रुष्टिने अतिशय व्यापक अश्या प्रमाणात पावले उचलली. हा एक नवीन संदेश सर्व विद्यपीठांना आदर्श ठरेल व मा. आयुक्तांच्या आदेशाची पूर्णत: अमंलबजावनि होईल व कायद्याचे पालन होईल
.

परंतु विद्यापीठ प्रशासनाने ही बाब फारशी गांभीर्याने घेतली नाही अस निदर्शनास आल आहे. आज माहिती अधिकार कायदा लागू होऊन ४ वर्षे झाली. आयुक्तांनी आदेश देऊन १० महिने झाले.विविध व्रुत्तपत्रांनि त्याची दाखल घेतली. मी स्वत: आपल्याला पाच वेळा स्मरनपत्रे पाठवून पाठपुरावा केला.तरीही बहुतांशी विद्यालयामधे माहिती अधिकारचे फलक लागले नाहीत ही वस्तू स्थिती आहे.विद्यापीठ प्रशासनाने मा. आयुक्तांचा आदेशाचा मान तर राखला नाहीच परंतू माहिती अधिकार कायदा सुद्धा धाब्यावर बसवला आहे असे अत्यंत खेदाने म्हणावेसे वाटते.

विद्यापीठाच्या कारभारात पारदर्शकता येण्यासाठी,सर्व विद्यालयाच्या कारभारात पारदर्शकता येणे साठी सर्व सामन्य जनतेच्या भल्यासाठी ,विद्यार्थ्याना व प्राध्यापकांना त्यांच्या समस्या सोडवण्यासाठी आणि सर्वात महत्वाचे म्हणजे ज्या थोर समाज सेवक अण्णा हजारे व समविचारी लोकांनी स्वतच्या जीवाचा आटा पीटा करून मा राष्ट्रपतींनी हा कायदा संमत केला त्या माहिती अधिकार कायद्याचा मान राखण्यासाठी माहिती अधिकार्‍याचे फलक विद्यापीठासह प्रत्येक विभाग व सर्व सलग्नित विद्यालयांमधे लागणे आवश्यक आहे.

या करिता आपण पुन्हा एकदा सकारात्मकतेच्या द्रुष्टिकोनातून विचार करावा व प्रत्येक विद्यालयांमधे माहिती अधिकारचे फलक लागणे याबाबतची कार्यवाही आणि विद्यालये ऐकत नसतील तर त्यांवर कारवाई याची स्वत: जातीने चौकशी करावी ही कळ्कळिचि व आग्रहाची विनंती.

धन्यवाद.

सिनेट सभाग्रहात मांडलेला स्थगन प्रस्ताव क्रमांक-०१

2008-12-07T23:53:00.000-08:00

स्थगन प्रस्ताव क्रमांक-०१

"प्राध्यापकांच्या ३ पानी व ७ पानी मान्यते बाबत विद्यापीठ स्तरावर मोठ्या प्रमाणात प्रस्ताव प्रलंबित आहेत.तसेच खुद्द प्राध्यापकांच्या मनात याविषयी संभ्रमाचे वातावरण आहे.विद्यापीठ,संस्थाचालक,प्राचार्य यांचा मान्यते विषयीच्या कामकाजात सहभाग असताना, प्राध्यापक नाहक भरडले जातात. तसेच दोन दोन वेळा मान्यता देण्यापेक्षा फक्त ३ पानी मान्यतेचाच विचार व्हावा, याबद्दल विद्यापीठाने गांभीर्याने विचार करावा. याकरिता ही सभा १० मिनिटे तहकूब करण्यात यावी".

प्राध्यापकांच्या मान्यता हा आमच्या प्राध्यापकांसाठी फार जिव्हाळ्याचा विषय आहे. प्राध्यापकांना मान्यता देणे विषयीच्या कामकाजात प्राध्यापकांचा कुठेही थेट सहभाग नाही. तरीही त्यांच्या मान्यता प्रलंबित राहतात हा अत्यंत गंभीर विषय आहे. त्या मान्यता लवकरात लवकर मिळव्यात या प्रांजळ हेतूने मी हा स्थगन प्रस्ताव सभागृहात मांडत आहे.

महाविद्यालयांमध्ये नियमांप्रमाणे मुलाखती झाल्यानंतर प्राध्यापकांची माहिती ३ पानांत विहित नमुन्यात विद्यापीठाकडे पाठविली जाते. त्यानंतर विद्यापीठ त्याला मान्यता देते. नंतर पुन्हा सात पानी विहित नमुन्यात विद्यालयांकडून माहिती विद्यापीठात पाठविली जाते. त्यानंतर पुन्हा विद्यापीठ ७ पानी मान्यतेचे पत्र विद्यालयांना पाठविते. ह्या पूर्ण कामकाजात मी खालील गोष्टी आपल्या निदर्शनास आणू ईच्छितो.

१. महाविद्यालयांमधे मुलाखती घेण्याच्या अगोदर किती जागा आहेत. त्याची जाहिरात महाविद्यालयांना विद्यापीठाकडून मान्य करून घ्यावी लागते. बर्‍याचश्या महाविद्यालयातील प्राचार्य सुद्धा या बाबतीत अनभीज्ञ आहेत. जाहिरातीची मान्यता विद्यापीठाकडून न मिळविता मुलाखती घेतात व त्यांचे प्रस्ताव मान्यतेसाठी विद्यापीठाकडे पाठवितात. अर्थातच त्या प्रस्तावांना मान्यता मिळत नाही. यात आमच्या प्राध्यापकांचा काय दोष?

२. जाहिरातीला मान्यता मिळाल्यानंतर मुलाखत घेणेसाठी जी समिती गठीत केली जाते, त्यात विद्यापीठाकडून मा. कुलगुरूंनी निर्देशिलेले, D.T.E ने निर्देशिलेले, संबंधित विषयांचे दोन जाणकार असे प्रतिनिधी असतात.

काही प्राचार्य किंवा संस्थाचालक जाहिरातीला मान्यता घेतात पण मुलाखतीची समिती नियमांप्रमाणे गठीत करीत नाहीत. म्हणून प्राध्यापकांना मान्यता मिळत नाही. यात प्राध्यापकांचा काय दोष?

३. बरे दोनही गोष्टी नियमांप्रमाणे व्यवस्थित असल्यावर प्राचार्य किंवा संस्थाचालक मुलाखती नंतर प्राध्यापकांचे प्रस्तावच विद्यापीठाकडे पाठवित नाहीत म्हणून त्यांना मान्यता मिळत नाहीत यात प्राध्यापकांचा काय दोष?

विद्यापीठ प्रशासन अशा महाविद्यालयांमध्ये काही लक्ष घालणार आहे की नाही? त्यांनी जर जाहिरात आणि मुलाखतीची समिती विद्यापीठाकडून गठीत केली असेल तर त्यांचे प्रस्ताव पाठविणे बाबत विद्यापीठ विद्यालायांना सूचना का करीत नाही?

४. तीन पानी मान्यतेमधे काही त्रुटी असल्यास विद्यापीठ संबधित महाविद्यालयांना कळ्विते. परंतु

प्राध्यापकांना त्याची काहीच कल्पना नसते. बर नंतर प्राचार्या किंवा संस्थाचालक जाणीवपूर्वक म्हणा किंवा अनवधानाने म्हणा त्या त्रुटींची पूर्तता करीत नाही व मान्यता मात्र प्राध्यापकांना मिळत नाही यात प्राध्यापकांचा काय दोष ?

तेंव्हा विद्यापीठाने संबंधित महाविद्यालयाना त्रुटींची पूर्तता करणे बंधनकारक करावे.

५. काही संस्थाचालक वर्षानुवर्ष मुलाखतीच घेत नाहीत. तात्पुरत्या Adhoc स्वरुपात पदे भरतात. यात प्राध्यापक वर्षानुवर्ष तात्पुरत्या पदांवरच राहतात. मग त्यांना कुठल्याही प्रकारची रजा व अन्य सुविधा मिळत नाहीत त्यांना संस्थाचालकाकडून घाबरविले जाते व निमूटपणे त्यांच्याकडून काम करवून घेतले जाते.

या कारणाने मान्यता प्राप्त प्राध्यापकांची संख्या विद्यापीठाकडे कमी होते. ती निशितच वाढली पाहिजे. वेळोवेळी महाविद्यालायांनी नियमांप्रमाने मुलाखती घेतल्या पाहिजे याकरिता विद्यापीठ प्रशासन काय प्रयत्न करणार आहे? दरवर्षी महविद्यलयांकडून माहिती मागवून रिक्त पदे भरणेसाठी त्याना बंधनकारक केल पाहिजे.अन्यथा प्राध्यापक नाहीत किंवा तात्पुरत्या स्वरुपात आहेत म्हणून त्याचा परिणाम शिक्षणावर होईल. पर्यायाने विद्यार्थी व समाजाच नुकसान होईल व विद्यापीठाच सुद्धा नाव खराब होईल.

६. यानंतर प्रश्न येतो तो ७ पानी मान्यतेचा. मुळात ३ पानी मान्यतेनंतर ७ पानी मान्यता घेण्यात काही अर्थ नाही अस मला नमूद करायाच आहे. कारण ७ पानी मान्यतेच्या नमुन्यात कामाचे तास पाहिले जातात या व्यतिरिक्त त्यात काही विशेष नाही. बरं ३ पानी मान्यतेच्या वेळेस गठीत केलेल्या समितीमधे कुलुगुरू,D.T.E. चे नामनिर्देशित तसेच संबंधित विषयाचे जाणकार असतात. मग ७ पानी मान्यतेची आवश्यकताच काय?

बरं पुढ मी सभाग्रहाच्या असहि निदर्शनास आणू ईच्छितो की आपल्यापेक्षा मोठं असणार जे सभाग्रह विधानपरिषद, विधानसभा या ठिकाणी जेंव्हा आमचे प्रतिनिधी शिक्षक मतदार संघातून निवडले जातात तेंव्हा त्याना मत देणारे शिक्षकच असतात. ते शिक्षक जर सलग ३ वर्ष एकाच विद्यालयात, शाळेत असतील तरं त्यांचे प्राचार्य तस लिहून देतात. त्या आधारावर ते मतदार होतात नव्हे नव्हे त्याना आमदारकीला उभं राहण्याचा सुधा अधिकार असतो. आपल्यापेक्षा मोठ्या असणार्‍या सभाग्रहात जाताना शिक्षकांना काही अडचण शिक्षकांना मग एकदा ३ पानी मान्यता दिल्यानंतर ७ पानी मान्यतेची
गरजच काय? हा प्रश्न मला येथे उपस्थित करावासा वाटतो.

७. इतर विद्यापीठांशी तुलना केली असता मी आपल्या असे निदर्शनास आणू ईच्छितो की पुणे विद्यापीठात एकदा महाविद्यालयामधे मुलाखती झाल्यानंतर त्यांना, एकदा प्रस्ताव पाठविल्यानंतर मान्यता मिळते पुन्हा दुसर्‍यादा मान्यता घ्यावी लागत् नाही.

मग आपल्याच विद्यापीठात दोन दोन वेळा मान्यता का घेतली जाते? फक्त तीन पाणी मान्यता घेतल्यास विद्यापीठात मान्यता प्राप्त शिक्षकांची संख्या वाढेल व त्याचा फायदा विद्यापीठाला होईल. विद्यापीठात प्राध्यापक वाढु नयेत की काय? अस तर विद्यापीठाला वाटत नाही ना ?

८. ३ पानी मान्यते नंतर विद्यापीठ ७ पानी मान्यता देतं मान्यता देत परंतु मी आपल्या निदर्शनास आणू ईच्छितो की सर्व अभियांत्रिकी महाविद्यालयात प्राध्यापकाना ३ व ७ पानी मान्यता घ्यावी लागते परंतु मायनोरिटी महाविद्यालयात फक्त ७ पानी मान्यता घ्यावी लागते. तिथे ३ पानी मान्यता हा विषयच नाही सर्व अभियांत्रिकी महाविद्यालये, मायनोरिटी विद्यालये यात प्राध्यापक हा शिकवण्याच काम करतो. मग इतर अभियांत्रिकी विद्यालायाना ३ व ७ पानी व मायनोरिटी विद्यालयामधील प्राध्यापकाना फक्त ७ पानी असा भेदभाव शिक्षकांमधे का?

या करिता समान न्यायाप्रमाणे विद्यापीठाने फक्त ३ पानी मान्यतेचाच विचार करावा असे नमूद करावेसे वाटते.

९. मी पुढे ही ही गोष्ठ आपल्या निदर्शनास आणू ईच्छितो की, परीक्षेच्या वेळेस पेपर तपासणी , पेपर काढणे, फेरतपासणी ही कामं प्राध्यापकांना बंधनकारक केली जातात. त्या वेळेस मान्यता प्राप्त प्राध्यापक नसले तरी ते विद्यापीठाला चालतात. परीक्षेच्या अनुषंगाने विविध प्रकारची कामे त्यांच्याकडून करवून घेतली जातात मग त्यांच्या मान्यतेविषयी आपण काही ठोस पावले उचलणार आहात की नाही?

१०. सर्वात महत्वाच म्हणजे प्राध्यापकांना मान्यता मिळाल्यानंतर तशी पत्रे महाविद्यालयात पाठविली जातात. परंतु प्राचार्य किंवा संस्थाचालक त्याची प्रत संबंधित प्राध्यापकांना जाणीव पूर्वक देत नाहीत. तेंव्हा तश्या प्रकारच पत्र विद्यालयाना पाठविताना ते संबंधित प्राध्यापकांना सुद्धा पाठविण्यात याव अस मी या ठिकाणी नमूद करीत आहे.

या सर्व गोष्ठिंचा विचार करता प्राध्यापक यात कुठेच नाही परंतु अडतय फक्त प्राध्यापकांच. " खाया पिया कुछ नही ग्लास तोडा बारा आणा" अशी प्राध्यापकांची करून अवस्था झाली आहे. प्राध्यापकांचा प्रतिनिधी या नात्याने त्यांच्या समस्याची लक्तरे मी आपणासमोर मांडायचा प्रयत्न केला. आपण लवकरात लवकर मान्यतेविषयांची नियमावली बनवून ती संबंधित विद्यालयाना द्यावी, मुलाखती दरवर्षी बंधनकारक कराव्यात व दोन दोन वेळा मान्यता न देता फक्त एका वेळेसच मान्यता द्यावी व तीही प्राध्यापकांच्या पर्यंत पोहचावी याचा गांभीर्याने विचार व्हावा यासाठीच हे आग्रहाच निवेदन.

धन्यवाद.

सिनेट सभेचा पहिला अनुभव

2008-11-09T00:14:00.001-08:00

विद्यापीठाच्या सिनेट सभाग्रहाची रचना ही साधारणत: विधानसभेच्या सभाग्रहासारखीच असते. २२ आक्टोंबर ०७ रोजी सिनेट होती.
नुकत्याच झालेल्या निवडणुकीत मुक्ताचे (मुंबई यूनिवर्सिटी कॉलेज टीचर्स असोसिएशन) आम्ही तिघेजन म्हणजे मी, सुभाष आठवले आणि भगवान चक्रदेव असे नव- नियुक्त सिनेट सदस्य होतो. अर्थात इतरही प्राध्यापक आमच्या बरोबर होते परंतु कित्येक वर्षांचा अनुभव त्यांच्या पाठीशी होता. आम्हाला मात्र सर्व नवीन होत.

सभाग्रहात गेल्या गेल्या प्रथम कुठे बसायचे हे ठरवून घेतल. समोरील आसनावर मा. कुलगुरू, त्यांच्या डाव्या बाजूला मा. प्र-कुलगुरू, उजव्या बाजूला मा. कूलसचिव, बरोबर त्यांच्या मागे थोड्या जागेचे अंतर ठेऊन सर्व उप-कूलसचिव, परीक्षा नियंत्रक, वित्त अधिकारी बसलेले होते. त्या सर्वांच्या बाजूला पत्रकारांसाठी बसण्याची व्यवस्था होती. कुलगुरूंच्या डाव्या व उजव्या बाजूने रांगेत एका मागोमाग एक बसण्याची व्यवस्था होती. समोर साधारणत: गोलाकार स्वरुपात काही आसन व्यवस्था होत्या. प्रत्येक आसना समोर माईक होते.

जन-गण-मन ने सभेला सुरूवात झाली. सुरूवात झाल्या झाल्या मा. जितेंद्र आव्हाड सो. नी विद्यापीठाच उपकेन्द्र ठाण्याला अजूनही सुरू झाल नाही म्हणत चर्चेला सुरूवात केली. इतरही सिनेटर्स चर्चेत सहभागी झाले. पॉइण्ट ओफ ओर्डर, पॉइण्ट ओफ इन्फर्मेशन म्हणत सदस्य प्रशासनाला धारेवर धरत होते.प्रथम मला काही समजलच नाही काय चालू आहे ते. बोलण्याची परवानगी कश्याप्रकारे मिळवायची हे मी बारकाईने पाहु लागलो आणि हळू हळू समजत गेल.मधेच निवडणूक लागली. निवडणुकीला नामांकन दिली गेली. निवडणुकीची तयारी चालू असेपर्यंत पराग वेदक यांनी स्थगन प्रस्ताव मांडला, विषय होता "विद्यापीठाचा कासवाच्या गतीचा कारभार" . त्यात म.न.से.चे प्रकाश दरेकर यांनी इशारा दिला की, " मराठी अस्मिता पणाला लागल्यावर महाराष्ट्रात काय होत. हे आपण गेल्या ३-४ दिवसांपासून पाहत आहोत."

माझ्याकडे जवळपास दहा बारा मुद्दे आणि दोन स्थगन प्रस्ताव होते. मा.कुलगुरू, प्र-कुलगुरू मांडलेल्या प्रस्तावावर आश्वाशन देत होते. त्या अनुषंगाने येणार इतर माहिती देत होते. माया भाटकारांनी अनुमोदन दिल्यानंतर मला सूर गवसला. माईक हातात घेतल्यानंतर मी एक एक मुद्दे मांडण्यास सुरूवात केली. त्यावर साधक बाधक चर्चा झाली. दुपारी जेवणानंतर मतदान झाले. दरम्यानच्या काळात एक विद्यार्थ्यांचा मोर्चा विद्यापीठाच्यागेट वर येऊन धडकला. मतमोजणीत मी विद्यार्थी तक्रार निवार समितीवर निवडून आलो. तेथेसुद्धा ज्यानी मला मदत केली. त्या सर्वांचे मनापासून आभार.परंतु निवडणुकीत एका जागेसाठी समसमान मते मिळाल्यानंतर निर्णायक मत मा.कुलगुरूंनी दिले. हे काही प्राध्यापकाना न पटल्याने त्यांनी विद्यापीठाचा निषेध करीत सभात्याग केला.

त्यानंतर मा. कुलगुरूंनी मला माझे स्थगन प्रस्ताव मांडण्यास सांगितले.तेंव्हा संध्याकाळचे सात-साडेसात वाजले होते. माझे दोनही स्थगन प्रस्ताव मी अतिशय उत्साहाने मांडले. अर्ध्या अर्ध्या तासाची दोन भाषणे दिली ठोकून. त्या विषयी मी सविस्तर देणारच आहे. विषय पत्रिके वरील इतरविषयांवर् त्यानंतर चर्चा झाली. तो पर्यंत रात्रीचे साडे आठ वाजले होते. पत्रिकेवरील सर्व विषय संपल्यानंतर राष्ट्रगीताने सभाग्रहाची सांगता झाली.

मला मिळालेला कार्यकाल हा दीड वर्षाचा असल्याने हा कार्यकाल म्हणजे माझ्या दृष्टीने २०-२० चा सामना. तुमच्या सर्वांच्या सहकार्याने मी यात यशस्वी होईल यात वादच नाही. एकंदरीत पहिलाच अनुभव चांगला गेला अस म्हणायला हरकर नाही. तूर्त एवढेच.

धन्यवाद!!!

आपला,

वैभव

का म्हणून कुणाला घाबरायचे?

2008-11-07T02:34:00.000-08:00

भीती हा तुझ्या मनाने तयार केलेला राक्षस आहे. नकारात्मकतेचा प्रवाह. प्रत्येक वेळी त्याने तुला काहीही क्रिया करण्यास अडथळा आणलेला आहे. आणि तू त्या आगीत इंधनच ओतले आहेस. पण तू जेव्हा तुझ्या भितिवर विजय मिळवशील तेव्हाच जीवनावर विजय मिळवशील.

सगळ्यात चांगला उपाय म्हणजे ज्या गोष्टी करायला तू घाबरतोस त्याच करायच्या. भीतीचे शास्त्र समजून घे. ती तुझी स्व:तची निर्मिती आहे. जशी दुसर्‍या कुठल्याही गोष्टीची तुझी निर्मिती तू नष्ट करतोस, फाडून टक्तोस, तशी भीती नष्ट कर. ही तुझी क्रिया तुला अमर्याद आत्मविश्वास, आनंद आणि मन:शांती देईल.

प्रार्थना

2008-09-30T01:24:00.000-07:00

प्रार्थना

विपत्तीमध्ये तू माझं रक्षण कर, ही माझी प्रार्थना नाही
विपत्तीमधे मी भयभीत होवू नये, एवढीच माझी इच्छा ॥

दु:ख तापाने व्यथित झालेल्या मनाचं तू सांत्वन करावं,
अशी माझी अपेक्षा नाही,
दु:खावर जय मिळवता यावा, एवढीच माझी इच्छा ॥

जगात माझं नुकसान झालं, केवळ फसवणूक वाट्याला आली,
तर माझं मन खंबीर रहावं, एवढीच माझी इच्छा ॥

माझं तारण तू करावंस, मला तारावंस ही माझी प्रार्थना नाही
तरून जायचं सामर्थ्य माझ्यात असावं, एवढीच माझी इच्छा ॥

माझं ओझं हलकं करून तू माझं सांत्वन केलं नाहीस,
तरी माझी तक्रार नाही,
ते ओझं वाहण्याची शक्ती मात्र माझ्यात असावी,
एवढीच माझी इच्छा ॥

सुखाच्या दिवसात नतमस्तक होवून मी तुझा चेहेरा ओळखेन,
दु:खाच्या रात्री सारं जग जेंव्हा माझी फसवणूक करेल तेव्हा,
तुझ्याविषयी माझ्या मनात शंका निर्माण होवू नये,
एवढीच माझी इच्छा ॥

-रविंद्रनाथ टागोर.